Get ekki hætt...

Ég veit ekki hvað þetta er, fráhvarfseinkenni eða hvað. Mér finnst eitthvað vanta þegar ég er ekki að blogga. Ég þyrfti kannski að fara í svona bloggvötnun...

Ég stofnaði blogg til vonar og vara, ætla samt að taka pínu pásu frá bloggskrifum.

Hún heitir www.ingublogg.blog.is

kv.

Bloggsjúklingur hf...

Hætt að blogga

Nú er komið að því, ég ætla að hætta að blogga í bili, kannski mun ég opna nýtt blogg síðar, en það verður samt ekki alveg strax. Þetta er búinn að vera skemmtilegur tími og ég þakka sérstaklega dyggum lesendum fyrir innlitið. Ég fæ hnút í magann þegar ég skrifa þetta, því ég veit að ég mun sakna þess að blogga.

Annars á ég þessu bloggi margt að þakka.
Knús til ykkar allra,

Inga Jessen

ps. Munið að skoða www.freecitytravel.com sem ég gerði um allt það sem er ókeypis í Reykjavík, einnig hægt að gerast fan á Facebook...

 

Ísland, bestasta land í heimi...

Á Íslandi er margt gott og spennandi... 

• Það er alltaf spennandi að sjá hvort veðurspáin standist.
• Ísland er svo fámennt að fjölmiðlar gera alltaf ráð fyrir að íbúar fylgist með öllum fréttum og hafa sjaldan fyrir því að hafa upprifjun á fréttum ef fréttafluttningur stendur í lengri tíma.
•  Ég er meira fyrir vetrartísku. Ef ég byggi ekki á Íslandi, fengi ég kannski aldrei að ganga með húfu, trefil eða vettlinga.
• Hér er hægt að veiða, skoða náttúruperlur landsins, fara í fjallgöngu, á skíði, eiga jeppa. Í Danmörku er til dæmis bara hægt að veiða- en ekkert af hinu.
• Á Íslandi breytast lögin hratt þessa dagana. Aldrei nein lognmolla þar...
• þegar maður ætlar í búð, er ekki hægt að taka því sem sjálfsögðu að hún sé til lengur.
• Í gær fór ég og keypti bensín, sá þar Atlantsolíubíl sem var að fara að breyta verðinu. Ég skransaði, setti kortið skjálfandi í sjálfsalann og byrjaði að dæla. Hjartað hamaðist og ég stóð með hnút í maganum. Eftir kaupin á bensíninu hríslaðist um mig ánægja að hafa náð að kaupa bensín áður en það hækkaði. Svona lagað gerist bara í fáum löndum í heiminum
• Íslenska vatnið, slúrp slúrp- bestasta vatn í heimi.

Jah, hægt væri að hafa listann miklu lengri, en þið vitið hvert ég er að fara :) Ég er stollt af að vera komin af víkingum og finnst gott að búa á Íslandi- þó það virðist stundum ekki vera það.

Ferð í Bónus

Ég stóð í Bónus og skoðaði Pússl. Þau voru nefnilega svo "ódýr". Ég tók eitt úr rekkanum og hrundu þá pússlin úr hillunni á mig. Það var greinilega einhver að segja mér að kaupa þau ekki. Maður stóð rétt hjá mér og brosti út í annað þegar pússlin héldu áfram að hrynja á hausinn á mér. Ég gekk frá þeim og hélt áfram að versla. Þegar ég svo hafði skellt tveimur pokum af mat í skottið, byrjaði ég að bakka út, þá stóð þessi maður og benti fyrir aftan bílinn. Ég snarhemlaði, litlu mátti muna að ég hefði keyrt á bíl sem var að bakka út úr stæði sínu á sama tíma. Hann hefur örugglega haldið að ég væri hrakfallabálkur- sem er svosem rétt...

Það er allt hægt!

Fyrr í vetur ákvað ég að finna hluti sem væru ókeypis, þe. eitthvað sem fólk gæti gert sér til dægrastyttingar án þess að borga neitt fyrir það. Þessi hugmynd þróaðist með mér í smá tíma og loks ákvað ég að gera heimasíðu um allt það sem er ókeypis í Reykjavík. Hér er afraksturinn: www.freecitytravel.com

Að vísu á enn eftir að setja inn upplýsingar, en ég mun vera dugleg næstu daga að klára að setja inn það sem ég er komin með. Myndirnar tók ég og textann skrifaði ég sjálf. Þessa síðu hannaði mágur minn og á ég honum margt að þakka. Heimasíðan er ennþá bara á ensku því það var svo mikil vinna að ætla að skrifa á ensku og íslensku. Næsta verkefni verður að þýða síðuna yfir á íslensku- þannig að vinsamlega verið þolinmóð :)

Ég vil bara segja við þá sem eru atvinnulausir að það er allt hægt og ekki gefast upp!!

Ef ég væri svín...

.. þá væri ég til í að vera borðuð í jólamat- skorin niður í hamborgarahrygg og svínalundir, kótilettur og grillmat. Ég væri til í að taka þátt í gleði fólks sem borðaði mig.

Ég stóð úti í Nettó í dag og tók upp grillkjöt sem á stóð: Veldu mig, mig, mig. Kjötið hreinlega kallaði á að ég tæki það upp. Síðasti söludagur á kjötinu var á morgun og fór ég þá að hugsa um hve leiðinlegt það væri að vera svín sem fengi krydd og umbúðir og yrði síðan bara hent í ruslið. Ekki skemmtilegt.

 

Gleðikonur og fjárhættuspil

Íslenskur auðkýfingur horfði á sig í spegli og hugsaði: "mikið djöfull er ég flottur". Hann horfði á vasana túttna út þar sem þeir fylltust af peningum. Velmegunarístran var komin í ljós, enda erfitt að halda sér í formi þegar maður borðar kræsingar í morgunmat, hádegismat og kvöldmat.

Þessi Íslendingur fékk gott tilboð alla leið frá Ameríku, að koma og skoða glæsilegt fjárfestingatækifæri. Hann pakkaði jakkafötum ofan í tösku, hringdi á einkaflugmanninn og sagði honum að vera tilbúinn við vélina eftir hálftíma. Hann hringdi nokkur símtöl, settist upp í glæsibifreið sína og hélt út á Reykjavíkurflugvöll.

Í Ameríku biðu þeir eftir honum með kampavín og glæsilega limósínu. Hann hafði alltaf langað í limósínu en það passaði ekki alveg inn í Ísland. Ameríkanarnir sýndu manninum allt- keyrðu að vísu hratt framhjá verðandi fjárfestingu og sýndu honum nokkrar tölur á blað í flýti. Þeir keyrðu með hann á glæsihótel, flottasta hótelið í bænum. Þeir borguðu allt saman með US Dollars. Um kvöldið var íslenska manninum boðið í glæsilegan dinner, boðið að spila fjárhættuspil og síðan voru honum boðnar sætar konur í boði hússins. Hann átti erfitt með að velja, hann gat valið sér tvær eða ljóshærðar, dökkhærðar- úúúú... þetta var allt svo spennandi !!

Daginn eftir vaknaði íslenski maðurinn og hugsaði með sér að þetta hlyti að vera góð fjárfesting, það var greinilegt að þessir Ameríkanar vissu nákvæmlega hvað þeir voru að gera.

Hann lét "glepjast" og gaf mönnunum peninga, peninga sem hurfu og sáust aldrei aftur.

Þetta gerðist árið 2006...

Goðið mitt...

Þegar ég var 11 ára var Michael Jackson goðið mitt. Ég dýrkaði hann og dáði og átti hann eftir að setja mark sitt á líf mitt til frambúðar. Ég klippti út myndir úr Bravo blöðum og bara allar myndir sem ég fann. Þær geymdi ég í Michael Jackson möppunni minni. Uppáhalds afmælisgjöf mín kom svo frá frænda mínum í Danmörku. Hann hafði hitt naglann á höfuðið og gaf mér Bad pússluspil. Einnig fékk ég rosalega flott MJ hálsmen sem ég bar í marga mánuði. Mig dreymdi um að komast á búgarðinn hans, Neverland- hitta apann hans og fara á tónleika. Ég keypti mér bók um hann og klóraði mig fram úr enskunni bara til þess að fá að kynnast honum betur.

Í gær þegar ég frétti það að hann væri látinn, fékk ég vægt áfall. Ég varð dofin og fékk tár í augun. Eiginmaður minn stóð fyrir framan mig og hló að mér að ég skyldi gráta yfir manni sem ég þekkti ekki. Hann skilur þetta ekki, því Michael Jackson var ekki goðið hans.

Þegar MJ tilkynnti að hann myndi halda tónleika í London á þessu ári, greip um mig þrá um að fara á tónleikana. Ég átti bara engan pening þar sem ég var orðin atvinnulaus og ákvað með trega að sleppa því. Nú hef ég aldrei möguleika á að fara á slíka tónleika.

Ég veit að Michael Jackson breyttist með árunum og varð ekki sá sem hann var fyrir 20 árum síðan. Hann hefur átt erfiða ævi haldinn sýklahræðslu og hræddur við dauðann. Hann lifði aldrei eðlilegu lífi. Hann gat aldrei gengið óséður úti á götu og þurfti að loka heilu dýragörðunum fyrir hann svo hann gæti fengið að vera í friði.

Ég vildi bara fá að skrifa nokkur orð um þennan tónlistarsnilling. Ég ætla að minnast hans eins og hann var fyrir 20 árum síðan.

Bíótilboð fyrir atvinnulausa!!

Sambíóin bjóða nú nýjan tilboðsflokk, en frá og með 24. júní býðst fólki sem er án atvinnu að fara í bíó fyrir 750 krónur. Tilboðið gildir allan daginn, alla daga, að því er fram kemur í tilkynningu frá fyrirtækinu.

Í tilkynningu frá Samfilm segir jafnfram: „Það er okkar von að þetta alltof stóra atvinnuleysi verði eingöngu hér til skamms tíma og að til langs tíma muni einungis fáir nýta sér kostinn. Þangað til að meiri ró skapast í atvinnumálum vonumst við til að sem flestir lyfti sér upp og skelli sér í bíó [...]"

Til að nýta sér tilboðið þurfa atvinnulausir að sýna gögn frá Vinnumálastofnun

(tekið af Visir.is)

Íslenskur auðkýfingur- sönn saga...

Það var einu sinni maður sem bjó á Íslandi. Hann vissi varla aura sinna tal og var því duglegur að kaupa upp heilu jarðirnar og einnig þær sem lágu við hliðina, bara svo hann fengi frið fyrir fjósalyktinni af öðrum bæjum.

Eitt sinn fór hann í einkaþotu sinni og flaug yfir heiminn. Með honum var maður sem langaði til þess að fá smá skerf af auðæfum hans og sýndi honum því fallegt land úr lofti sem íslenska manninum bauðst að kaupa. Íslenski maðurinn varð rosalega ánægður- svo ánægður að hann hugsaði ekkert út í það að kanna landið eitthvað frekar. Hann dýfði ofan í vasana og borgaði manninum. Síðar kom í ljós að landið sem maðurinn keypti, var mýri, og landið sem hann sá úr lofti, var eitthvað allt annað. Hann hafði því eytt peningum sínum í einskis nýtt land.

Þetta gerðist árið 2007...