Hvar værum við ef ekki væri Neytendastofa?

Mér fannst þetta einmitt eitthvað furðulegt. Það er búið að greiða bensínið fyrir einhverju síðan og svo er það geymt í tönkum þar til það er notað.

Thank God fyrir Neytendastofu! Vonandi fá þessi olíufélög duglegt spark í rassinn...

Olíufélög svari Neytendastofu

Ævintýri í Austurstræti

Ég er aum.. Ég er með sár og ég er bólgin. Mér líður eins og trukkur hafi keyrt yfir bakið á mér. Ég get varla hreyft þumalfingur og olnboginn er frekar aumur. Ég finn aðeins til þegar ég geng- en ekkert mikið.

Í gærkveldi fór ég niður í bæ í góðum hópi. Þar sem ég hafði drukkið meira en eitt glas, fékk ég far með vinkonu minni heim um miðnætti. Við hlupum Pósthússtrætið þar sem rigndi heilu Atlantshafi nákvæmlega þegar við ákváðum að fara heim. Við hlupum fram hjá Apótekinu og ég heyrði útundan mér "góða kvöldið stelpur", í sömu andrá rak ég tánna í helv...$$%% litla steinhellu og gjörsamlega flaug í loftinu. Ég veit ekki hvernig ég fór að því- en einhvern veginn náði ég að smeygja töskunni undir mig og tókst henni að bjarga mér frá drukknun. Hvernig gerðist það? Jú, ef ekki hefði verið fyrir töskuna mína, hefði ég skellt mér til sunds í risastórum polli í Austurstrætinu. Það hefði verið miklu verra.

Ungur ferðamaður stóð brosandi og spurði mig hvort ég væri ok? Mig langaði mest til að fara að grenja og biðja um plástur þar sem lak blóð úr hönd minni, en ákvað í staðinn að standa upp og brosa í gegnum tárin.

sveitaferð...

Ég varð þeirrar gæfu aðnjótandi að fá að heimsækja nokkra bændur í sveit einni á þessu landi. Bændur upplifðu ekki góðærið og eru nægjusamir í öllu. Ég hef aldrei verið í sveit, alltaf búið í borg og á sumrin fór ég til Kaupmannahafnar til þess að hitta skyldmenni. Þess vegna fannst mér þetta einstök upplifun, að sjá nýfædd lömb og smakka mjólkina beint úr kúnni.

í þeirri sveit sem ég heimsótti eru fá börn, rafmagn er af skornum skammti og internetið er úrvalsvara sem okkur hér í borginni þykir annars sjálfsagður hlutur að hafa aðgang að. Flestir bændur hafa áhyggjur af framtíðinni þar sem þeir eru hræddir um að næsta kynslóð muni ekki taka við búinu eftir daga foreldra sinna.

Hvert sem ég fór fékk ég hlýjar móttökur og var boðið inn í kaffibolla þrátt fyrir að sauðburði var ekki lokið. Það skiptir meira máli nú en nokkurn tímann að virkja auðlindirnar í landbúnaði, nýta ullina sem best ef dæmi má nefna. Mér til undrunar er hún ekki nýtt eins og ég gerði ráð fyrir. Íslenskur lopi er orðinn afburðavinsæll með komu kreppunnar og ferðamanna sem kaupa lopapeysur, vettlinga og sokka í massavís.

Fólk úti á landi er mjög gestrisið og lífsglatt þrátt fyrir kröpp kjör hjá mörgum. Ég mun aldrei gleyma þessari lífsreynslu og mun vonandi fá að heimsækja fleiri bændur í framtíðinni.

Alltaf á að láta barnafólk blæða...

Hvað er í gangi???? Afsakið, en ég verð aðeins að fá að bregða útaf mínum jákvæðnisramma á þessu bloggi.

Hvað er næst? Hækkun virðisauka á barnafötum? Auka toll á bleium... Er ekki allt í lagi með ríkisstjórnina? Á að láta fjölskyldufólkið blæða fyrir ófarir ákveðinna manna hér í bæ??? Og á hverjum bitnar svo þessi hækkun þegar allt kemur til alls? Á börnunum sem eiga nákvæmlega engan þátt í kreppunni. Börnin eru framtíðinn og þyrfti því að huga vel að þeim. Eftir 20 ár verða annars flestir tannlausir og horaðir.

Hér eru staðreyndir:

Barn í leikskóla ca. 9 klst á dag: 40.000 á mán.

Barn í frístundaheimili í skóla: 11.000 á mán.

Skólamáltíð: ca.5.000 á mánuði

Að eiga tvö börn, eitt í skóla og annað í leikskóla gerir því 56.000 krónur á mánuði. Fólk með 2 börn á skólaaldri og eitt í leikskóla borgar 72.000 á mánuði.

Einn bleiupakki í Bónus (Euroshopper) kostar um 1300 krónur. Liberobleiupakki kostar 2000 krónur.

Á mínu heimili rétt náum við endum saman og erum við það "heppin" að geta enn greitt af lánum okkar og alla reikninga. Þessar greiðslur bitna að sjálfsögðu á matnum sem við borðum og fjölskyldum okkar- því þær hafa hjálpað okkur mikið.

Það er ekki rétt að hækka greiðslubyrði fjölskyldufólks um 16.000 krónur á mánuði, þá verður bara minni peningur til að eyða fyrir fjölskyldufólk og fleiri fyrirtæki fara á hausinn. Ég held að sumir þyrftu að taka kúrs í hagfræði 101...  Kannski væri rétt að skera aðeins niður í fjárlögum til þjóðkirkjunnar svona einu sinni. Skrýtið að það skuli aldrei vera rætt.

Leggja til hækkun leikskólagjalda

Barbie

Á sófaborðinu er heil Barbieíbúð, Skápar með fötum, rúm, stólar og meira að segja diskókúla. Tvær dúkkur búa í íbúðinni, þær eru báðar rosalega sætar, með granna fótleggi og í áföstum nærbuxum. Önnur er dökkhærð og hin er ljóshærð. Ég horfi á aðra þar sem hún gæðir sér á Café Latte, með annað brjóstið standandi út úr kjólnum- Bandið hefur losnað. Sú dökkhærða er með áfasta kórónu og á ca. 20 aðrar inni í skápnum.

Ég lék mér mikið með Barbie þegar ég var lítil og þykir ótrúlegt að dóttur minni finnist ekki alveg eins gaman að leika sér með þennan sýndarheim eins og mér þótti það. Kjólarnir og fötin sem dúkkurnar áttu voru glæsileg í alla staði, allt frá neongrænum bolum til samkvæmiskjóla.

Það er gott að geta einstaka sinnum orðið barn aftur og horfið inn í heim Barbie. Kannski svona eins og stúlkurnar í fegurðarsamkeppnum gera, sumar fá meira að segja kórónu.

Listræn fegurðardrottning

komin með vinnu!

Jah, loksins eftir margra mánaða ströggl er ég komin með vinnu. Að vísu er þetta 50% starf en mér líst vel á það og verð ráðin til eins árs. Ég mun vinna eitthvað í sumar en samt ekki mikið og byrja svo á fullu í ágúst. Ég er ekki viss hvað verður um bloggið, hvort ég eigi að halda því til streitu eða hvort ég eigi að opna nýtt blogg. Mér finnst nefnilega mjög gaman að blogga.

Ég ráðlegg þeim sem eru í atvinnuleit að gefast ekki upp og reyna allt sem hægt er að gera til þess að fá vinnu.

Síðustu mánuði hef ég ekki gert annað en að lifa í óvissu og er það ekki gott til lengdar. Ég er vön að skoða allar vinnumiðlanir á hverjum degi og veit ekki alveg núna hvað ég á að mér að gera. Atvinnuleitin var nefnilega orðinn vani... Nú þarf ég bara að setja mig í vinnugírinn og er ég  farin að hlakka til að takast á við ný verkefni.

Ný gegnumlýsingartæki sýna farþega nakta

Nú fer ég bara hreinlega ekki aftur til Bandaríkjanna, að minnsta kosti ekki til New York. Að standa berrassaður fyrir framan einhvern tollvörð, finnst mér fyrir neðan allar hellur. Ég er í fötum ekki bara til að halda á mér hita, heldur einnig til þess að fela ákveðna líkamsparta- uuuu... er það eitthvað svo skrýtið?

Starfsmaður samgönguöryggisstofnunar Bandaríkjanna prófar gripinn. 

 

Bandarísk samtök, sem berjast fyrir persónuvernd, hyggjast kvarta til heimavarnaráðuneytisins yfir gegnumlýsingartækjum á sex bandarískum flugvöllum sem sýna flugfarþegana beinlínis nakta þegar þeir ganga gegnum tækin. Allir hlutir, hvort sem er úr málmi eða öðrum efnum, sem farþegarnir bera á sér, koma í ljós við gegnumlýsinguna en persónuverndarsamtökunum þykir gengið mjög nærri friðhelgi einkalífsins. Enn er verið að prófa tækin og hafa engar reglugerðir verið settar um notkun þeirra.

(tekið af Visir.is)

Ókeypis rassaminnkun!!

Ég skellti mér á Esjuna í morgun í blíðskapaveðri og var þar með fríðu föruneyti, manneskju í svipaðri aðstöðu og ég. Við hófum gönguna og framhjá okkur kom fólk skokkandi eða gekk mjög hratt. Við mættum ógrynni af fólki og veltum því fyrir okkur hvort þetta væri vinnandi fólk eða fólk eins og við. Við tókum okkur góðar "vatnspásur" og snerum við á 3.stöð. Sem var allt í lagi því það er enginn sem segir að maður þurfi að fara beint upp á toppinn í fyrstu atrennu. Eftir gönguna fórum við í sund í góða veðrinu og flatmöguðum þar. Allt þetta var ókeypis- fyrir utan bensín of course. Við erum báðar með kort í World Class og fengum því frítt í Mosfellsbæjarlaug. Æðislegur dagur sem kostaði ekki neitt. Ég er ekki frá því en að rassinn á mér hafi minnkað um 2 númer í dag!

Allar Garfieldmyndirnar sem ég set hér inn, eru frá elsku systur minni :)

sunnudagur til sælu

Á vorin koma býflugurnar, fólk skríður úr fylgsnum sínum og horfir með pírð augun í átt til sólar. Eftir langan og erfiðan vetur á Íslandi, er loksins, loksins komið sumar. Það er eins og fólk breytist við þessi veðurumskipti, allir verða svo glaðir, fólk heilsar ókunnugum með brosi, nýtur veðurblíðunnar og sogar í sig vítamín frá sólinni.

Við gengum niður á Tjörn og ætluðum að gefa öndunum brauð. Það var greinilegt að helmingur af Reykjavíkurbúum hafi fengið þessa snilldarhugmynd þar sem sást varla í fuglum fyrir brauðmolum, gamalt brauð flaut við tjarnarbakkann. Fuglarnir höfðu fengið nóg að borða og voru meira að segja hættir að narta í brauðið.

Við gengum niður á Austurvöll, þar var kærkomið logn og fólk sat og hló og naut veðurblíðunnar. Það var verið að setja upp svið fyrir Jóhönnu Guðrúnu og Eurogengið, við sáum páfagauk og 2 hunda. Þá rak ég einnig augun í eitt sem ég hef ekki séð áður, það stóð á einni gangstéttarhellunni: Reykjavik Hotspot, free internet. Svo stóð á annarri íslenska þýðingin: Frír netaðgangur! Þetta finnst mér brilliant. Maður getur því setið heilu og hálfu dagana og bloggað á meðan maður liggur á teppi í grasinu. Það gerist varla betra. Nú þyrfti Reykjavíkurborg bara að huga að innstungum á Austurvelli, þá væri þetta fullkomið :)

Að vera í atvinnuleit er erfitt í dag..

Síðan ég varð atvinnulaus, hef ég sótt um yfir 100 störf af öllu tagi. Ég stóðst allar hæfniskröfur í flestum þeirra, í öðrum -næstum því. Allt sem kemur til greina hef ég sótt um. Það er einkennandi fyrir 80% af þessum störfum að fyrirtækin senda ekki tilkynningu þegar búið er að ráða í starfið, svara ekki emailum eða taka síma. Tel ég það hreinustu ókurteisi og er fjöldi umsækjenda engin afsökun að mínu mati. Störf sem ég hef sótt um eru meðal annars; ruslakarl, leiðbeinandi í vinnuskóla, forstjóri Landsvirkjunar (hehe, varð að prófa), vinna í banka, markaðsstjóri, kynningarfulltrúi, í bókhaldi, sölustjóri, sérfræðingur í hinum ýmsu fyrirtækjum, í afgreiðslu, launafulltrúi, ráðgjafi osfrv.

Af öllum þessum störfum sem ég hef sótt um, hef ég komist í 2 viðtöl. Það er allt og sumt.  Ég fer nær daglega inn á Vinnumálastofnun, Capacent, Hagvang, ákveðin fyrirtæki, skoða blöðin, Starfatorg, Hhr.is, stra.is- gæti verið að gleyma einhverju en þetta eru staðirnir sem ég leita.

Það versta fyrir fólk í atvinnuleit, er að atvinnurekendur gera sér grein fyrir örvinglun umsækjenda og bjóða laun sem eru rétt fyrir ofan grunnlaun atvinnuleysisbóta. Ég væri til dæmis í 2,5 mánuði bara að safna mér fyrir því sem ég borga á ári í námslán með þeim launum.

Maður þarf að hafa ansi þykkan skráp ef maður er í atvinnuleit í dag. Að fá neitun nær daglega og vera ekki virtur viðlits getur tekið á. Ég reyni að hugsa sem svo að fyrirtækin viti hreinlega ekki hverju þau eru að missa af með því að ráða mig ekki. Ég reyni að taka þessu ekki persónulega, því ef ég geri það- mun ég missa sjálfstraustið og virðinguna. Það er mjög mikilvægt að vera jákvæður og hugsa sem svo að eitthvað frábært eigi eftir að koma út úr þessu- að ég sé að bíða eftir draumadjobbinu- það taki bara þennan tíma  good luck!

Ísland, bestasta land í heimi!!